Op weg naar Popayan - rietsuiker
16 januari 2025 - San Augustin, Colombia
Na het rustige dorpje San Augustin, zijn we om 13:00 uur in de grote stad Popayan beland. Een stad in koloniaalse stijl. Best ok, maar veel getoeter en drukte op straat, dus niet zo aan mij besteed.
Even op mezelf de stad in; pinnen, een lekker pizaatje scoren en terug het hotel in. Beetje rust pakken met Netflix, want om 6 uur zaten we al aan het ontbijt en om 7 uur in de bus. En morgen ook weer om 8 uur met een hele reisdag voor de boeg. Wel met leuke tussenstops hoor, maar rust pakken en op tijd naar bed is belangrijk voor mij, weet ik inmiddels.
Het was wel een prachtige tocht door de Andes over de hoogvlaktes, gebied van de Indianen. Daarover later meer.
Onderweg kwamen we langs een huis met tuin waar veel rook/stoom vanaf kwam.
Dat bleek een traditionele rietsuikerplantage te zijn die net suiker aan het maken was. Het was een leuke toevallige gelegenheid om dat eens te zien. Dus we zijn gestopt en Marc is de mensen gaan vragen of we met 17 mensen uit Hollanda mochten kijken hoe zij hun werk deden.
Er zijn ook grote rietsuikerfabrieken in Colombia, maar in de Cauca streek wordt er nog op traditionele wijze suiker gemaakt. Erg leuk om te zien. Een leuke verrassing zo onderweg.
Nederland kent 4 seizoenen. In Colombia kennen ze dat niet. Er is in het binnenland een gematigd klimaat. Zo tussen de 20 en 27 graden. Het oogsten gaat dan ook altijd door. Niet maar 1 keer per jaar, zoals in Nederland.
Het suikerriet, wat ze zelf verbouwen op hun land, wordt uitgeperst. Dat resulteert in suikerwater aan de ene kant en droge pulp aan de andere kant.
De droge pulp wordt gebruikt als brandstof voor het vuur waarop het suikerwater gekookt wordt. Een soort grote vuuroven waarop diverse schalen staan voor de verschillende stadia van het proces.
Als het kookproces voltooid is wordt de stroop in mallen gegoten, waar het stolt tot suikerblokken.
Vervolgens verpakt en klaar is de suiker
De Andes is inderdaad erg mooi, het straalt rust uit op de een of andere manier. Het heeft iets vriendelijks, zachtaardigs. Misschien omdat de hoogvlakes groen zijn en niet ijzig koud met sneeuw.
Weet eigenlijk niet of dat in de hele Andes zo is. Weet jij dat? Ben jij weleens in Andesgebied geweest?
En telefoon met Google translate erop, dan kan ik nog eens wat vragen in het Spaans, dat werkt goed.
We krijgen soms wel aanwijzingen tot waar we kunnen lopen. Hier in Popayan loopt het tot blok 7, daarachter beginnen zo'n beetje de stille achterbuurten. Daar kun je maar beter gewoon helemaal niet komen. Weet niet of er meteen iets zou gebeuren, maar lijkt me heel verstandig dat niet uit te proberen. Hahaha.
Kijk dat is dan weer lekker, even.weg zwijmelen in een leuke 📽 film, zo.kom je zo'n lange bus 🚌 rit ook.door, maar ook wel weer gezellig met die groep, praatje maken leuke verhalen vertellen over je toneel maatje 😉🤣🤣🤣💋